آخر

  شعر چیست ؟ مگر  رویداد پس از مردن !

  راحت از آنکه  هیچ چیز  دیگر  بیدارت نمی کند

  نه زنگ تلفن  که بر خیزی از بستری شبانه

  -" رفیق ! رفیقی ، کسی ، شاعری  مرده است "

  نه  قبض آ ب که به ماهی " ُتنگ "ات  نشان دهی ،

  دهانش را  باز کند به صدایی که هر گز نخواهی شنید

  نه قبض گاز  که رفیقی  باز ش کرده و

  راحت شده است  از این همه ویرانی

   نه قبض برق  که در توفان

   گرفتارت می کند  به رعد

  و می دانی  که پس از آن  به " بند " ات می افکند برای آنچه که نگفتی

  شعر چیست ؟ مگر  شناسنامه ای که عاری می شود از تابعیت " وطن "ات

  دیگر نه پرس و جو می شوی نه از کار معلق

  نه به خواب هایت می گویی : "لطفّا لطفا لطفا  ساکت باشید !

                                        در این خانه

                                         استراق سمع  قانونی ا ست ! "

  بیرون باران می بارد

  آنقدر که قایق های کناره ی  خزر / کافی نیستند  برای نجات دوستانی

  که در یک وجب آب غرق می شوند

  نه !

  نه پارو می تراشم نه تابوت

  این روز ها باید تکه نانی تراشید از دنده های بیرون زده ی گرسنگانی

  که بر سفره هاشان

  مهمانان نو آمده نفت می نوشند !

                                                             اردیبهشت 85